Clown in de directie

Mijnheer Hermsen wil niet eten

Mijnheer Hermsen wil niet eten. Alle goedbedoelde pogingen ten spijt, hij wil geen hap van zijn maaltijd nemen. Misschien een boterham met hagelslag in plaats van kaas, oppert de verzorgende. Gemalen voeding, overweegt de diëtiste. Of dieetvoeding uit een flesje, stelt de specialist ouderengeneeskunde voor. Niets helpt, mijnheer Hermsen wil niet eten. Totdat Doeke naast hem gaat zitten. Ze zegt niets, vraagt niets, streelt alleen een keer over zijn arm, kijkt hem glimlachend aan en neuriet een deuntje. En verhip, mijnheer Hermsen begint te eten. Zoals mevrouw Van Berg gisteren rustig ging slapen. En de tranen van mijnheer Verhulst weken voor een glimlach.

Luisteren, kijken, voelen, …

Sinds afgelopen juli heeft Van Neynsel een heel bijzondere medewerker in dienst: clown Doeke. Drie dagen in de week bezoekt ze onze woningen en locaties om .. eh … nou ja, om er gewoon te zijn. Ze heeft geen functiebeschrijving, geen vastomlijnde taken, geen agenda, geen deadlines. Doeke komt ’s ochtends aan, neemt even de tijd om alle beslommeringen van alledag achter zich te laten en treedt vervolgens de bewoners tegemoet. Met rode clownsneus, op boerenklompen, met een koffertje vol friemels en frutsels. Een zijdezachte shawl, een ritselende parelketting, een liefkriebelend stukje bont, een bellenblaas, een muziekdoosje … Liefst pakt ze haar gitaar en zingt ze een liedje voor of met de bewoners. Doeke luistert, kijkt, slaat een arm om een schouder, streelt eens door het haar. Ze maakt een praatje en – vaker nog – zwijgt. Samen. Niets moet, alles mag. Ze is er gewoon, als mens.

Mens en medemens

Er zijn voor de ander. Ons oprecht en daadwerkelijk geïnteresseerd verdiepen in de wensen en verlangens, de dromen en angsten, het geluk en verdriet van onze bewoners. Dat is de kern van de verandering die Van Neynsel nu doormaakt. Betekent dit dat we straks allemaal met een rode clownsneus op moeten rondlopen? Nee hoor, wees maar niet bang. We verschuiven de focus van ‘zorgen voor’ naar welbevinden. Willen dat onze bewoners, gegeven de omstandigheden, zo prettig mogelijk wonen en leven bij ons. En dus zijn we niet alleen zorgprofessionals. We zijn eerst en vooral mens. Een mens die er is voor de medemens. De ene zorgprofessional heeft dat van nature al heel sterk, de andere collega moet zich daar meer in ontwikkelen.

Meer tijd voor aandacht

Wat we daarbij van Doeke kunnen leren is hoe belangrijk het is om de rust en de tijd te nemen om te achterhalen wat het welbevinden van iedere individuele bewoner van ons vraagt. Kost dat extra tijd? Misschien wel, maar we krijgen ook extra capaciteit. Dankzij de extra middelen van Van Rijn breiden we onze zorgcapaciteit met een kleine 20% uit. Bovendien vraagt een bewoner die zich prettig voelt en die lekker en ontspannen bij ons woont, minder zorgtijd.

Clown Doeke is daar waar ze het verschil kan maken. Niet als entertainer of klassieke activiteitenbegeleider, maar als behandelaar. Een verrassend succesvolle behandelaar, juist omdat ze zich vrij en ongestuurd door de organisatie mag bewegen. Ze valt dan ook niet onder een leidinggevende, maar direct onder mij als bestuurder. Betekent dit automatisch dat ze lid is van ons MT? Ja, sinds juli hebben we een heuse clown in onze directie. Maar ze moet vooral niet naar onze  vergaderingen komen. En vooral die vrolijke en vrije radicaal blijven die onze organisatie en onze bewoners nodig hebben!

Jack Jansen
Bestuurder Van Neynsel